کسی چیزی را در درونش پنهان نمی کند مگر اینکه از سخنان بی تاملش و از صفحات رخسارش آشکار می گردد.

نتیجه: انسان آنگونه زندگی می کند که می اندیشد و به آن باور دارد. باورهای او در ظاهر زندگی و اخلاق و رفتارش بروز و نمود دارند.

بنابراین آنان که معتقدند " دلت پاک باشه" و ظاهر خود را به گونه ای ناشایست در معرض دید اجتماع می گذارند در حقیقت درون خود را به نمایش گذارده اند.

خوب و پاک بیندیشیم تا خوب و پاک زندگی کنیم و خوب و پاک به دیدار خدای خوبمان برویم!

سلام بر قلب رنجور و تن مجروحت. نمیدانم چگونه باید بر زخمهای دلت التیام نهم که این کار جز با صبر الهی میسر نیست.

روزهاست در اندیشه توام و مانده ام از شکوه و عظمت صبوریت.

اسلام همیشه به نثار خونهایی زنده مانده که مولایمان اباعبدالله الحسین برترین جلوه آن است و به صبر و پایداری زینب گونه مادران شهید. تو که هدیه الهی ات را در راه حسین دادی سلام بر تو که در پاسداشت اسلام عزیز سهیم شدی.

ریحانه تو و چهره معصومانه اش لحظه های تنهایی دلم را پر کرده و روزی نیست که با فاتحه ای یادش نباشم. در کنار آن غم ناتمام تو و صبرت بر این حادثه که تحسین برانگیز است!

شهادت نشانه خوب زیستن است برای شهید. آنان که خوب زندگی می کنند خوب هم می میرند و چه می گویم که شهید زنده است و نمی میرد. بلکه تولدی تازه در قرب حق یافته.

خوشا به زندگی مستانه اش

خوشا به روزگار شادش

خوشا به حال معنویش

اشکهای چشم و دعای قلب تنها تحفه ای است که برایت دارم. بهترین های الهی را برایت آرزومندم. سربلند باشی

التماس دعا

گفتمش سیر ببینم مگر از دل برود

وانچنان پای گرفته است که مشکل برود

دلی از سنگ بباید به سر راه وداع

تا تحمل کند آن روز که محمل برود

عَنْ عَلِيٍّ ع أَنَّهُ قَالَ‏ قَالَ لَنَا رَسُولُ اللَّهِ ص أَيُّ شَيْ‏ءٍ خَيْرٌ لِلْمَرْأَةِ فَلَمْ يُجِبْهُ أَحَدٌ مِنَّا فَذَكَرْتُ ذَلِكَ لِفَاطِمَةَ ع فَقَالَتْ مَا مِنْ شَيْ‏ءٍ خَيْرٌ لِلْمَرْأَةِ مِنْ أَنْ لَا تَرَى رَجُلًا وَ لَا يَرَاهَا فَذَكَرْتُ ذَلِكَ لِرَسُولِ اللَّهِ ص فَقَالَ صَدَقَتْ إِنَّهَا بَضْعَةٌ مِنِّي‏

دیر زمانی نمی گذرد که در کوچه پس کوچه های این دنیای غریب مسیر اصلی خوشبختی را یافته ام.

کاش اندک زمانی زودتر به آن پی برده بودم.

از کودکی در گوشمان خوانده بودند درس بخوان تا در آینده آدم موفقی شوی! و موفیقت در زندگی را در نظرمان این طور جلوه دادند: درس و دانشگاه و شغل خوب و در نهایت یک زندگی برآمده از دل اینهمه موفقیتتت!

اکنون اما روزگار آموختم که موفقیت٬ ساختن لحظه های شیرین و الهی برای خود و اطرافیان است هرچند با داشتن معلومات و آگاهیهای علمی این لحظه ها غنی تر خواهند بود لکن شرط کافی برای آن نیست. دوستانی را می شناسم که از اینکه در خانه، وظایف همسری و مادری خود را انجام می دهند احساس بیهودگی می کنند؛ با اینکه از نظر مالی تأمین هستند ولی تب شغل بیرون از منزل آنها را داغ داغ کرده است زیرا در اندیشۀ تحجر زدۀ بخشی از ما ارزش زن را به گونۀ جوامع غربی تعریف کرده اند و وای بر ما از اینکه فرزندانی اینگونه پرورانده ایم!!!!

نمی دانم چه اندازه توان انتقال منظورم را دارم ولی همینقدر بگویم که همه زندگی٬ داشتن تحصیلات و شغل با کلاس و . . . نیست. من پس از عبور از همه اینها فهمیدم که زندگی٬ مسئولیت و توان تامین آرامشی است که شاید مخصوصا برای خانمهای شیعه و ایرانی دست یافتنی تر از آن باشد که در پس مشاغل آزاردهنده و تحمیلی که ساعتها او را از محیط جانبخش منزل دور نگاه می دارند!

 آرامشی که پس از گذر از دوران سخت تجربه به دست آورده ام به هیچ قیمتی نخواهم فروخت. ظاهراً ما آدمها تا تجربه نکنیم نمی آموزیم!!!!

خدایا شکر!

مهربان خدای خوب من!

به خاطر آرامشی که ارزانیم داشتی از تو ممنونم.

به خاطر  امیدواری به لطف بی‌پایانت از تو ممنونم.

به خاطر رزق و روزی حلال و فراوانم از تو ممنونم.

به خاطر جسم سالم و نشاط و شادابیم از تو ممنونم.

به خاطر آگاهی و داناییم از تو ممنونم.

به خاطر همنشینی با خوبانت از تو ممنونم.

به خاطر . . . همه چیز از تو ممنونم.

باسمه تعالی

تصویر شیخ صدوق در دایرة المعارف اسلام

*** متن مقاله به زبان انگلیسی ضمیمه است. [1]

مقالۀ زیر ترجمه‌ای است از مدخل ابن بابویه در دایرة المعارف اسلام

 متن  اصلي از جهاتی قابل نقد و تحلیل است که به گوشه هایی از آن اشاره می‌شود

• نویسنده، داستان تولد شیخ را افسانه ای (!) جالب توصیف نموده است که در جای خود قابل بررسی است.
• اگرچه ترجمۀ احوال شیخ در کتب رجال بسیار مختصر است لیکن با مراجعه به آثار او می‌توان تا حد زیادی به شخصیت و شیوۀ علمی او پی برد.
• در این مقاله استقصای کامل از همه یا اکثر منابع صورت نگرفته است و غفلت از تتبع در آثار شیخ صدوق کاملاً مشهود است.
• مقام علمی پدر شیخ صدوق نادیده گرفته شده و در حد یک کاسب و تاجر تنزل داده شده است.

متن مقاله:

ابن بابویه

ابن بابویه، ابو جعفر محمد بن ابوالحسن علی بن الحسین بن الموسی القمی معروف به شیخ صدوق، عموماً در بین اثنا عشریه بعنوان یکی از بهترین نظریه پردازان و محدثان مورد توجه است.

[2]e.g.brown می‌گوید:« مهمترین الهیون [ خداشناسان] متقدم محمدون ثلاث هستند: کلینی (محمد یعقوب- متوفی 329 هجری. 941 میلادی)، ابن بابویه ( محمد بن علی بن حسین بن موسی- متوفی 381 هجری، 2-991 میلادی) و طوسی (محمد بن حسن- متوفی 460 هجری، 1067 میلادی) [ براون- 358و 359]

تصانیف آنها به ترتیب عبارتند از: کافی، من لا یحضره الفقیه و استبصار و تهذیب الاحکام  که به عنوان کتب چهارگانه یا کتب اربعه شناخته می‌شوند.

نام او به تفصیل به وسیلۀ سعید نفیسی در مقدمۀ ویرایش او از مصادقة الاخوان شیخ صدوق (مقدمۀ  کتاب چاپ تیرماه 1325 تهران) مورد بحث قرار گرفته است. او می‌گوید تلفظ جاری نام او"بابَوَیه" است ( با فتح واو، سکون یاء و ها که برخی  یا را اشباع شده و برخی جدا تلفظ کرده‌اند). این تلفظ در اصل، بابویه ( ba-bu- yi) بوده است ( مقدمه فیضی ص4). او معمولا با نام شیخ صدوق معروف است. محل تولد او حتی مورد توجه شیخ طوسی و نجاشی نیز قرار نگرفته است، ولی دونالدسون می‌گوید او در خراسان در سال 311 هجری/ 923 میلادی یا چند سال زودتر ( نفیسی ، مقدمه، 6) متولد شده است.

در سال 355 هجری/ 966 میلادی ظاهراً از خراسان به بغداد رفت و در ری در سال 381 هجری/ 991 میلادی درگذشت.

ahlwardt[3] تاریخ وفات او را سال (391 ه/ 1001 م) می‌داند، ولی این نظر استواری لازم را ندارد (نسخۀ برلین-1296 و 2721 و برخی دیگر از او پیروی کرده‌اند)

از زندگی و شخصیت او تقریباً چیزی نمی‌دانیم ولی از تولد او افسانه‌ای جالب محفوظ مانده است. که بر اساس آن صدوق در اثر درخواست و دعای امام زمان متولد شده است. و برای این محدث بزرگ سبب غرور و افتخار بوده است که با دعای امام متولد شده است ( فیضی 9و 10- نفیسی 5)

پدر او – علی- یک تاجر ثروتمند بود و سه پسر داشت. بزرگترین آنها حسن، دومی حسین و کوچکترین آنها محمد  الشیخ الصدوق بود. (نفیسی،6، نظریۀ او مرجح است). محمد ظاهرا فرزند یک کنیز  از دیلم بود. پسر بزرگتر – حسن-  یک حکیم الهی و گوشه گیر و زاهد بود. حسین یک فقیه مشهور و حکیمی الهی بود؛ محمد که به سادگی با عنوان ابن باویه یا شیخ صدوق  در بین علمای شیعی شناخته شده است، بدون شک مشهورترین آنها بود.

صدوق در بغداد به تحصیل پرداخت و معاصر پادشاه آل بویه رکن الدوله بود و از طرف او نیز به مباحثه و جدال می‌پرداخت.

او در دانش، حافظه، فقه، هوش سرآمد و قابل اعتماد بود  و عموماً به عنوان یک  رکن از مذهب اثنی عشریه شناخته شده است. اگر چه برخی در اعتبار و مرجعیت او تشکیک کرده‌اند ولی روضات الجنات اعلام می‌کند که او یکی از بزرگترین مراجع بوده است. (558ص)

او از یک خاندان برجسته متشکل از انسانهای فاضل بود که پانزده نفر از آنها را سعید نفیسی مورد بحث قرار داده است. (مصادقة الاخوان- مقدمه – ص 4 الی 17)

آثار:

صدوق یک نویسندۀ پرکار از نویسندگان نخست بود. شیخ طوسی 43 اثر و نجاشی 193 اثر از او را ذکر کرده‌اند. منابع بعدی همچون خصائص العلماء 189 و روضات الجنات پس از نام بردن 17 اثر می‌گوید که این آثار باقی نمانده‌اند.

لیست کاملی از این آثار را در بخش مذهب شیعه ببینید. همچنین به نفیسی- مقدمۀ کتاب مصادقة الاخوان، ص 13-6 مراجعه کنید که 214 اثر از او را نام برده است.

مهمترین نسخۀ موجود از کتابهای او عبارتند از:

1-    من لا یحضره الفقیه ، یکی از کتب اربعه

2-    رسالة الاعتقادات

3-    اکمال الدین

4-    کتاب الامة

5-    کتاب التوحید

6-    عیون اخبار الرضا

اي دو چشمانت چراغ شام يلداي همه  

                                    آفتاب صورتت خورشيد فرداي همه

اي دل دريايي‌ات کشتي نشينان را اميد  

                                  وي نگاه روشنت فانوس درياي همه

اي بيان دلنشينت بارش باران نور  

                                 وي کلام آتشينت آتش ناي همه

خنده‌هاي گاه‌گاهت خنده خورشيد صبح  

                               شعله لرزان آهت شمع شبهاي همه

قامتت نخل بلند گلشن آزادگي  

                             سرو سرسبزي سزاوار تماشاي همه

گر کسي از من نشاني از تو جويد،گويمش  

                            خانه‌اي در کوچه باغ دل، پذيراي همه

لاله زار عشق يکدم بي گل رويت مباد  

                            اي گل رويت بهار عالم آراي همه

اَهْلُ الدُّنْيا كَرَكْب يُسارُ بِهِمْ وَ هُمْ نِيامٌ.

         و آن حضرت فرمود: اهل دنيا چون كاروانى هستند كه آنان را مى برند در حالى كه درخوابند.

امام علی علیه السلام- حکمت ۴۲

و آنچه در تاریخ ثابت شده است این است که دروغ و نیرنگ و خیانت باقی نخواهد ماند.

و شما که در پی حذف اسلام از این دیار هستید بدانید خون حسین و قرآنی که دیروز به آتش کشیدید و اهانتی که به اسلام روا داشتید در دنیا و آخرت آسوده تان نخواهد گذاشت.

تا زنده ایم رزمنده ایم

لبیک یا خامنه ای

رسول الله ( صلى الله عليه وآله ) : أنا المدينة وعلي الباب وكذب من زعم أنه يدخل المدينة لا من قبل الباب وكذب من زعم أنه يحبني ويبغض عليا ( صلوات الله عليه )

الكافي - الشيخ الكليني - ج 2 - ص 239

عيون أخبار الرضا ( ع ) : من كلام الرضا المشهور :

الصغائر من الذنوب طرق إلى الکبائر ، ومن لم يخف الله في القليل لم يخفه في الكثير

 ، ولو لم يخوف الله الناس بجنة ونار لكان الواجب عليهم أن يطيعوه ولا يعصوه ،

لتفضله عليهم وإحسانه إليهم ، وما بدأهم به من أنعامه الذي ما استحقوه

بحار الأنوار - العلامة المجلسي - ج 68 - ص 174

عدة من أصحابنا ، عن أحمد بن محمد بن خالد ، عن ابن العرزمي ، عن أبيه ، عن جابر الجعفي ، عن أبي جعفر ( عليه السلام ) قال : إذا أردت أن تعلم أن فيك خيرا فانظر إلى قلبك ، فإن كان يحب أهل طاعة الله ويبغض أهل معصيته ففيك خير والله يحبك وإن كان يبغض أهل طاعة الله ويحب أهل معصيته فليس فيك خير والله يبغضك ، والمرء مع من أحب .

الكافي - الشيخ الكليني - ج 2 - ص 126 - 127

السلام علی القائم المنتظر

گاه اندیشیدن بسیار مفید تر از این است که ساعتها عبادت کنیم ولی ندانیم برای چه هدفی عبادت می کنیم. بهتر است ابتدا به عبادت خود عمق و معنا ببخشیم و بعد با لذت هر چه بیشتر  به آن بپردازیم.

اگر آینده ای روشن را می طلبید هدفهایتان را تعیین کنید و نیرویی که مایلید برای دستیابی به آنها صرف کنید اندازه بگیرید.

اگر از تعیین هدفی روشن عاجزید بدانید که معجزه ای رخ نخواهد داد. شما همان قدر شایستگی دارید که فکر می کنید باید داشته باشید.